Geschiedenis
Hoe het allemaal begon
Het Zwolse succes van Jonnie en Thérèse Boer begon in 1993 toen zij Restaurant De Librije overnamen. Jonnie Boer werkte al een tijdje voor Ed Meijers, de toenmalige eigenaar van De Librije. Hij had zich er in 1986 aangemeld na het lezen van een artikel waarin stond dat Meijers nogal eigenwijs was en graag met zelfgeplukte paddenstoelen kookte. Dat sprak Jonnie aan. Intussen leerde Jonnie Thérèse kennen. Zij volgde op dat moment de hotelschool en specialiseerde zich in wijnen. Thérèse werd al snel een gerespecteerd vinologe en gastvrouw.
Vlak nadat Jonnie en Thérèse De Librije van Meijers hadden overgenomen, kregen zij hun eerste Michelinster en vanaf dat moment zat het restaurant iedere avond vol. In 1999 volgde de tweede ster en daarmee was Jonnie de jongste tweesterrenkok in Nederland. In 2004 was De Librije, na Parkheuvel in Rotterdam, het tweede restaurant in Nederland dat een derde ster kreeg.
Restaurant De Librije
Het restaurant bevindt zich in de bibliotheek van het eeuwenoude Dominicaner kloostercomplex, dat uit de vijftiende eeuw dateert. Men gaat ervan uit dat De Librije vroeger de bibliotheek van het Broerenkerk-complex is geweest. Dit is jammer genoeg allemaal verloren gegaan, maar het gebouw draagt een grote geschiedenis met zich mee. Het is gebruikt als opslag, paardenstal en heeft oorlogen en plunderingen overleeft. In het midden van de achttiende eeuw is het verbouwd tot synagoge. In 1901 werd in opdracht van het Rijk het gebouw grondig gerestaureerd. In 1998 is het gebouw volledig verbouwd en sindsdien alleen in gebruik als restaurant, compleet ingericht naar de wensen van Jonnie en Thérèse Boer.
De kelder is nu in gebruik als keuken. In de gezellige keuken, het hart van De Librije, kunt u met een klein gezelschap (6 tot 16 personen) lunchen of dineren. Het ultieme kijkje in de keuken! Het eigenlijke restaurant is verplaatst naar de begane grond en biedt plaats aan 40 gasten. Op de eerste verdieping bevindt zich de Salon, een ruimte voor wie in stijl en in meer besloten sfeer met haar gezelschap wil dineren. De ruimte is in dezelfde stijl ingericht als het restaurant en biedt plaats aan 10 tot 36 gasten. Aan de voorzijde bevindt zich het terras, waar u kunt genieten van de bijzondere omgeving van De Librije.
Librije's Hotel
Na restauratie en herinrichting onder leiding van Jonnie en Thérèse Boer zijn in 2008 de deuren van Librije’s Hotel geopend. Het hotel is gevestigd in de voormalige vrouwengevangenis van Zwolle, het Spinhuis.
Van 1739 tot 2004 heeft dit monumentale gebouw vrijwel ononderbroken gediend voor het huisvesten van gevangenen. Het vierkante gebouw, dat bestond uit een begane grond, een verdieping en een zolder, was rondom een binnenplaats ontworpen. Op de begane grond waren de gevangenishokken aan de binnenplaats gelegen. Daardoor was het voor de gevangenen vrij lastig om uit te breken en te ontsnappen. De vensters waren zowel in de buitengevels als in de binnenplaats voorzien van zwaar traliewerk.
Op de begane grond waren in de zuidvleugel vier en in de westvleugel drie hokken voor mannelijke gevangenen. Verder waren er een regentenkamer, een keuken, een provisiekamer en twee donkere cachotten, welke nog steeds te bezichtigen zijn. De vrouwenvertrekken op de verdieping waren dubbel uitgevoerd; vrouwen die een onterende schavotstraf hadden ondergaan, moesten gescheiden blijven van de andere vrouwen. Op de begane grond en op de verdieping liep langs vrijwel de gehele buitengevel een gang, die alleen gebruikt werd door de cipiers. Het tuchthuis moest het Provinciaal Bestuur zo min mogelijk geld kosten. De gevangen moesten werken voor de kost, daarom werden er in januari 1742 enkele spinnewielen in het tuchthuis afgeleverd. Vooral door de groei van het aantal gedetineerden en wisselende inzichten over strafoplegging moest het gebouw een aantal malen ingrijpend worden aangepast. Als gevolg van een grote brand op 9 oktober 1863 werd de gehele zolderverdieping en een deel van het trappenhuis in as gelegd. De schade werd hersteld door een geheel nieuwe kapconstructie te maken.
In 1962 zijn op de begane grond van de zuidvleugel vijf nieuwe cellen gebouwd en kwam er een gevangenenhok op zolder. Bij koninklijk besluit op 11 juni 1886 werd het huis van arrest en bewaring tevens een strafgevangenis. Hierna is binnen de ringmuur nog een keuken en werkzaal gemaakt. In 1972 werd het Huis van Bewaring in het kader van een herstructurering van het gevangeniswezen, gesloten en leeggehaald. Tien jaar later werd het vanwege een cellentekort weer in gebruik genomen. Ondanks een aantal verbouwingen ziet het voormalige tuchthuis er aan de buitenzijde nog vrijwel net zo uit als toen het opgeleverd werd. Alleen de kap en gootlijst moesten na de brand vervangen worden en voor de aangebouwde directeurswoning, de luchtruimten, de keuken en werkruimten achter de ringmuur moest de gevel aangepast worden. De gevangenis staat symbool voor de wijze waarop in de afgelopen eeuwen overtreders gestraft zijn en illustreert de veranderingen die het strafstelsel vanaf de 18e eeuw doorgemaakt heeft.
